149 voorkeursstemmen

Maar van wie dan? 

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart kreeg ik 149 voorkeursstemmen. Dus 149 mensen die juist voor mij kozen. Dat vind ik er heel veel. Maar wie zijn het? Een paar mensen hebben mij verteld dat ze op mij hebben gestemd. Zo weet ik van ongeveer 25 mensen dat ze op mij stemden. Dan blijven er nog 124 mensen over… 

Ongeveer vier maanden eerder kreeg ik te horen dat ik namens D66 mee mocht doen met de Gemeenteraadsverkiezingen. Op plek zes. Daar was ik erg blij mee. Het is een plek waarmee mensen laten zien dat ze vertrouwen in mij hebben. En een plek die een echte kans biedt om in de Gemeenteraad te komen. Tegelijkertijd is het geen plek die zekerheid geeft. Zeker niet. Dan zit er maar één ding op: hard werken voor voldoende stemmen. Het liefst genoeg stemmen voor D66 om zes zetels of meer te halen. Maar er was een tweede weg: met 300 voorkeursstemmen kom je hoe dan ook in de raad, ook als je lager op de lijst staat. Dus dat werden de twee doelen. 

Ik wil in de lokale politiek omdat ik mee wil beslissen over mijn eigen omgeving. En die omgeving is Schalkhaar. In dat dorp ken ik inmiddels veel mensen. Ik hoor wat ze mooi vinden en wat niet. Eigenlijk wist ik dus meteen dat ik mijn campagne op Schalkhaar ging richten. 

Het eerste wat ik heb gedaan is praten met mensen uit Schalkhaar. Uitvinden wat mensen de belangrijkste problemen vinden. Dat klopte precies met wat ik zelf ook de belangrijkste vond: veilig verkeer, ruimte voor vrijwilligers, meer kans om te sporten en een levendiger dorpskern. Dit zette ik op een flyer. Met op de voorkant een foto van mij in Schalkhaar. En op achterkant korte tekstjes over de vier thema's. 

Ik vind politiek leuk. Dat maakt mij een uitzondering. De meeste mensen vinden politiek minder interessant. Pas een paar dagen voor de verkiezingen gaan veel mensen erover nadenken. Dus mijn plan was simpel: de laatste dagen vol gas. Ik deed 1.000 flyers door de bus in Schalkhaar. Ik liep drie middagen door de straten, belde aan en beantwoordde vragen. En ik hing een poster van mezelf op bij de ingang van de voetbal.

Uiteindelijk haalde D66 vijf zetels. En kreeg ik 149 voorkeursstemmen. Driekwart daarvan op een stembureau in Schalkhaar. Conclusie: ik zit nog niet in de gemeenteraad. Doel mislukt? Een beetje. Ik was een tikkeltje teleurgesteld. Maar vooral trots. En ik kreeg er energie van. Ik heb veel mensen uit Schalkhaar gesproken en 149 mensen gaven mij hun stem.  

Stopt het dan hier? Nee, het begint pas net. Ik ga de vijf raadsleden van D66 de komende tijd bijstaan als raadsopvolger. Stopt er een raadslid, dan ben ik de eerste die zijn plek overneemt. Om die 149 mensen op de hoogte te houden, begin ik deze blog. Misschien nog wel het meeste voor die 124 die ik nog niet ken.  

Mooie woorden… maar hoe kan ik nu eigenlijk invloed hebben op de verkeersveiligheid in Schalkhaar?